Συγκεντρωτικός προγραμματισμός παραγωγής: σταθερή παραγωγή, προσαρμογή στη ζήτηση ή μικτή στρατηγική;

Αρχική » Πόροι » Συγκεντρωτικός προγραμματισμός παραγωγής: σταθερή παραγωγή, προσαρμογή στη ζήτηση ή μικτή στρατηγική;

Εκτιμώμενος χρόνος ανάγνωσης: 11 λεπτά

Ο συγκεντρωτικός προγραμματισμός παραγωγής καθορίζει τις ποσότητες παραγωγής, τη δυναμικότητα που δεσμεύεται και τα αναμενόμενα αποθέματα ή τις ανεκτέλεστες παραγγελίες ανά οικογένεια προϊόντων, σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα, συνήθως περίπου 3–18 μηνών. Απαντά σε ένα πρακτικό ερώτημα: όταν η ζήτηση αυξομειώνεται, είναι προτιμότερο να διατηρείτε σταθερή παραγωγή, να προσαρμόζετε την παραγόμενη ποσότητα στη ζήτηση ή να συνδυάζετε τις δύο προσεγγίσεις;

Κάποιος μηχανισμός πρέπει να απορροφήσει τις διακυμάνσεις. Ένας σταθερός ρυθμός παραγωγής μπορεί να δημιουργήσει απόθεμα πριν από την αιχμή. Η προσαρμογή της παραγωγής στη ζήτηση αποφεύγει αυτή τη συσσώρευση, αλλά απαιτεί δυναμικότητα που μπορείτε πράγματι να αυξάνετε και να μειώνετε. Μια μικτή στρατηγική μοιράζει το βάρος μεταξύ αποθέματος και ευέλικτης παραγωγής.

Η σωστή επιλογή διασφαλίζει τις παραδόσεις, χωρίς να πληρώνετε για απόθεμα που δεν μπορείτε να αξιοποιήσετε ή για δυναμικότητα που δεν μπορείτε να διαθέσετε. Το SkyPlanner βοηθά να εφαρμόσετε αυτή την επιλογή στην παραγωγή: η τεχνητή νοημοσύνη χρονοπρογραμματισμού Arcturus συντονίζει τις παραγγελίες στις οποίες βασίζεται το πλάνο με τους σταθμούς εργασίας, τις βάρδιες, τους χειριστές και τις προτεραιότητές σας. Έτσι αφιερώνετε λιγότερο χρόνο για να συμβιβάσετε τον μηνιαίο στόχο παραγωγής με τις ξεχωριστές ουρές εργασιών κάθε μηχανής.

Τι καθορίζει ένα συγκεντρωτικό πλάνο παραγωγής

Το συγκεντρωτικό πλάνο παραγωγής δεν αφορά τη μεμονωμένη εργασία. Αντί να αναθέτει τις εργασίες της Τρίτης σε μηχανές, καθορίζει την πολιτική παραγωγής και χρήσης πόρων για μια οικογένεια προϊόντων: πόσο θα παραχθεί σε κάθε περίοδο, τι απόθεμα θα διατηρείται και πότε θα χρειαστεί πρόσθετη δυναμικότητα.

Ομαδοποιήστε προϊόντα των οποίων οι απαιτήσεις παραγωγής επιτρέπουν μια ουσιαστική σύγκριση. Για μια οικογένεια παρόμοιων προϊόντων, η μέτρηση σε τεμάχια μπορεί να είναι κατάλληλη. Όταν τα μεγέθη ή τα φασεολόγια διαφέρουν σημαντικά, χρησιμοποιήστε ένα ουσιαστικό κοινό μέτρο, όπως οι πρότυπες ώρες στον αντίστοιχο πόρο. Αν μετρήσετε ένα μικρό εξάρτημα και ένα σύνθετο συναρμολόγημα ως δύο ισοδύναμα τεμάχια, μπορεί να κρύψετε το πρόβλημα δυναμικότητας.

Οι μηνιαίες περίοδοι βοηθούν να διακρίνετε τις εποχικές μεταβολές, αλλά ο ορίζοντας προγραμματισμού πρέπει να καλύπτει τις αποφάσεις που χρειάζεται να πάρετε. Η εκπαίδευση προσωπικού, η εξασφάλιση δυναμικότητας από προμηθευτές και η προετοιμασία υλικών για μια αιχμή απαιτούν περισσότερο χρόνο προετοιμασίας από την αλλαγή της αυριανής σειράς εργασιών.

Ο συγκεντρωτικός προγραμματισμός παραγωγής συνδέει επίσης διαφορετικές διαδικασίες προγραμματισμού:

• Το S&OP συνδυάζει τις αποφάσεις για τη ζήτηση, τον εφοδιασμό και τα οικονομικά σε ένα κοινά αποδεκτό επιχειρησιακό πλάνο. Μέσα από αυτή τη διαδικασία μπορεί να διαμορφωθεί και να εγκριθεί η συγκεντρωτική πολιτική παραγωγής.
• Το κύριο πρόγραμμα παραγωγής (MPS) μετατρέπει τη γενική κατεύθυνση σε ποσότητες και ημερομηνίες διαθεσιμότητας για επιλεγμένα προϊόντα.
• Ο προσεγγιστικός προγραμματισμός δυναμικότητας (RCCP) ελέγχει αν οι κρίσιμοι πόροι μπορούν να υποστηρίξουν το προτεινόμενο κύριο πρόγραμμα παραγωγής.
• Ο λεπτομερής χρονοπρογραμματισμός κατανέμει τις επιμέρους εργασίες που προκύπτουν στον διαθέσιμο χρόνο των πόρων.

Τα επίπεδα αυτά αλληλοτροφοδοτούνται. Αν ο χρονοπρογραμματισμός των παραγγελιών απαιτεί επανειλημμένα περισσότερες υπερωρίες από όσες προβλέπει το συγκεντρωτικό πλάνο, επανεξετάστε την πολιτική αντί να ζητάτε από την παραγωγή να απορροφά τη διαφορά επ’ αόριστον.

Στρατηγικές συγκεντρωτικού προγραμματισμού: σταθερή παραγωγή, προσαρμογή στη ζήτηση και μικτή προσέγγιση

Η βασική διαφορά είναι τι επιτρέπετε να μεταβάλλεται όταν αλλάζει η ζήτηση.

Στρατηγική	Τι παραμένει σχετικά σταθερό	Τι απορροφά τις διακυμάνσεις της ζήτησης	Βασικός συμβιβασμός
Σταθερή παραγωγή	Ρυθμός παραγωγής	Απόθεμα ή ανεκτέλεστες παραγγελίες των οποίων η εκκρεμότητα έχει γίνει ρητά αποδεκτή	Σταθερή λειτουργία έναντι κόστους αποθέματος και κινδύνου μεταβολής της ζήτησης
Προσαρμογή στη ζήτηση	Η παραγωγή ακολουθεί στενά τη ζήτηση κάθε περιόδου	Ώρες εργασίας, στελέχωση ή άλλη αξιοποιήσιμη δυναμικότητα	Λιγότερο απόθεμα έναντι του κόστους και της δυσκολίας μεταβολής της δυναμικότητας
Μικτή	Ένας επιλεγμένος βασικός ρυθμός παραγωγής, με ελεγχόμενες μεταβολές	Συνδυασμός αποθέματος και ευελιξίας δυναμικότητας	Πιο προσαρμοσμένη αντιμετώπιση, με αρκετούς περιορισμούς που πρέπει να ληφθούν υπόψη ταυτόχρονα

Στρατηγική σταθερής παραγωγής: παράγετε πριν από την αιχμή

Η στρατηγική σταθερής παραγωγής διατηρεί σταθερό τον ρυθμό παραγωγής ενώ η ζήτηση μεταβάλλεται. Στις περιόδους χαμηλότερης ζήτησης, η ποσότητα που παράγεται πέρα από τη ζήτηση γίνεται απόθεμα. Στην αιχμή, αυτό το απόθεμα συμπληρώνει την τρέχουσα παραγωγή.

Η προσέγγιση αυτή μπορεί να ταιριάζει σε προϊόντα επαναλαμβανόμενης παραγωγής με προβλέψιμη ζήτηση, διαχειρίσιμο κόστος αποθήκευσης και προσωπικό του οποίου αξίζει να διατηρηθούν οι δεξιότητες. Προσφέρει πιο σταθερό φόρτο στις προμήθειες και την παραγωγή και μειώνει την ανάγκη για απότομη αύξηση της δυναμικότητας για μια σύντομη εποχική αιχμή.

Το τίμημα είναι ότι οι δαπάνες γίνονται νωρίτερα και αναλαμβάνετε τον κίνδυνο του αποθέματος. Υλικά, εργασία και αποθηκευτικός χώρος δεσμεύονται πριν από την πώληση. Αν η ζήτηση μειωθεί ή αλλάξει κάποια προδιαγραφή, το απόθεμα μπορεί να μην είναι πλέον αξιοποιήσιμο. Τα ευπαθή προϊόντα και οι παραγγελίες με υψηλό βαθμό εξατομίκευσης αφήνουν πολύ μικρότερα περιθώρια για αυτή την προσέγγιση.

Όταν δεν είναι δυνατή η παραγωγή εκ των προτέρων, ένας σταθερός ρυθμός μπορεί αντί γι’ αυτό να δημιουργήσει ανεκτέλεστες παραγγελίες στις αιχμές. Πρόκειται για απόφαση εξυπηρέτησης που προϋποθέτει αποδεκτά lead time, όχι για υποκατάστατο του αποθέματος χωρίς κόστος. Ξεχωρίστε επίσης τη σταθερή στελέχωση από τον σταθερό ρυθμό παραγωγής: η μεταβολή των υπερωριών αλλάζει την παραγόμενη ποσότητα, ακόμη κι αν ο αριθμός των εργαζομένων παραμένει ίδιος.

Στρατηγική προσαρμογής στη ζήτηση: αυξομειώστε την παραγωγή ανάλογα με τις ανάγκες

Η στρατηγική προσαρμογής στη ζήτηση αυξάνει και μειώνει την παραγωγή ώστε να καλύπτει τη ζήτηση κάθε περιόδου. Οι προσαρμογές δυναμικότητας μπορεί να περιλαμβάνουν υπερωρίες, πρόσθετες βάρδιες, έκτακτο προσωπικό ή υπεργολαβία. Οι προσλήψεις και οι απολύσεις είναι πιθανοί μοχλοί προσαρμογής, αλλά δεν είναι ο μόνος τρόπος να ακολουθήσει η παραγωγή τη ζήτηση.

Το πλεονέκτημα είναι ο μικρότερος κίνδυνος που συνδέεται με το απόθεμα. Αποφεύγετε να παράγετε μεγάλες ποσότητες μόνο και μόνο επειδή μια πρόβλεψη δείχνει ότι θα πουληθούν αργότερα. Αυτό έχει σημασία όταν η αποθήκευση των προϊόντων δεν είναι οικονομικά συμφέρουσα ή οι προδιαγραφές του πελάτη δεν είναι γνωστές αρκετά νωρίς.

Η δυσκολία είναι να εξασφαλίσετε την πρόσθετη παραγωγή τη στιγμή που χρειάζεται. Η πρόσληψη ή η εκπαίδευση εξειδικευμένων χειριστών μπορεί να απαιτήσει μήνες. Μια πρόσθετη βάρδια χρειάζεται ανθρώπους, μηχανές, υλικά και υποστηρικτικές λειτουργίες, όχι απλώς έναν μεγαλύτερο αριθμό στο πλάνο δυναμικότητας. Οι προμηθευτές μπορεί να αντιμετωπίζουν την ίδια εποχική αιχμή με εσάς.

Αντιμετωπίστε την ευελιξία ως πόρο με όριο και lead time. Ένα πλάνο προσαρμογής στη ζήτηση που απαιτεί υπερωρίες οι οποίες δεν είναι διαθέσιμες δεν αποτελεί λύση χαμηλού αποθέματος· είναι ένα πλάνο που αφήνει ζήτηση ακάλυπτη.

Μικτή στρατηγική: αποφασίστε πόσο θα συνεισφέρει κάθε μηχανισμός κάλυψης

Η μικτή στρατηγική συνδυάζει μια σταθερή βάση παραγωγής με επιλεγμένες μεταβολές στην παραγόμενη ποσότητα. Μπορείτε, για παράδειγμα, να δημιουργήσετε κάποιο απόθεμα πριν από την αιχμή και στη συνέχεια να καλύψετε την υπόλοιπη αύξηση με εγκεκριμένες υπερωρίες ή υπεργολαβία.

Είναι χρήσιμη όταν καμία από τις δύο ακραίες επιλογές δεν ταιριάζει. Ο αποθηκευτικός χώρος μπορεί να είναι περιορισμένος, ενώ το προσωπικό δεν μπορεί να αυξηθεί αρκετά ώστε να καλύψει ολόκληρη την αιχμή. Το ερώτημα γίνεται πιο συγκεκριμένο: πόσο απόθεμα αξίζει να διατηρείτε και πόση πρόσθετη παραγωγή μπορείτε να εξασφαλίσετε με αξιοπιστία;

Η μικτή στρατηγική δεν είναι αυτομάτως η φθηνότερη. Σας επιτρέπει να συγκρίνετε έναν πιο κατάλληλο συνδυασμό με τις εναλλακτικές, για την ίδια ζήτηση, τις ίδιες προσδοκίες εξυπηρέτησης και τον ίδιο στόχο τελικού αποθέματος.

Παράδειγμα συγκεντρωτικού προγραμματισμού παραγωγής: πώς καλύπτεται η αιχμή;

Φανταστείτε έναν κατασκευαστή που προγραμματίζει την παραγωγή μιας οικογένειας τυποποιημένων περιβλημάτων. Η ζήτηση είναι 800 τεμάχια στην Περίοδο 1, 1.200 στην Περίοδο 2 και 1.600 στην Περίοδο 3. Οι περίοδοι έχουν ίσο χρόνο εργασίας και η κανονική δυναμικότητα είναι 1.200 τεμάχια ανά περίοδο.

Ας υποθέσουμε ότι το αρχικό απόθεμα είναι μηδενικό, δεν υπάρχουν απορρίψεις ή ανεκτέλεστες παραγγελίες και ο στόχος είναι μηδενικό τελικό απόθεμα μετά την Περίοδο 3. Τα προϊόντα μπορούν να αποθηκευτούν. Θεωρούμε ότι η παραγωγή κάθε περιόδου είναι διαθέσιμη εγκαίρως για τη ζήτηση που καλύπτει· αυτή η απλουστευμένη σύγκριση δεν προσδιορίζει τις συγκεκριμένες ημέρες παράδοσης.

Και οι τρεις πολιτικές παράγουν την ίδια συνολική ποσότητα των 3.600 τεμαχίων:

Πολιτική	Παραγωγή στις Περιόδους 1 / 2 / 3	Απόθεμα στο τέλος των Περιόδων 1 / 2 / 3	Τι πρέπει να εξασφαλιστεί
Σταθερή παραγωγή	1.200 / 1.200 / 1.200	400 / 400 / 0	Αποθηκευτικός χώρος και χρηματοδότηση για το απόθεμα που παράγεται εκ των προτέρων
Προσαρμογή στη ζήτηση	800 / 1.200 / 1.600	0 / 0 / 0	Δυναμικότητα για 400 τεμάχια πάνω από την κανονική παραγωγή στην Περίοδο 3
Μικτή	1.000 / 1.200 / 1.400	200 / 200 / 0	Κάποιο απόθεμα και δυναμικότητα για 200 επιπλέον τεμάχια στην Περίοδο 3

Το απόθεμα υπολογίζεται ως εξής:

Τελικό απόθεμα = αρχικό απόθεμα + παραγωγή − ζήτηση.

Με την πολιτική σταθερού ρυθμού παραγωγής, η Περίοδος 1 κλείνει με 0 + 1.200 − 800 = 400 μονάδες. Στην Περίοδο 2, το υπόλοιπο αυτό παραμένει αμετάβλητο. Στην Περίοδο 3, οι 400 αποθηκευμένες μονάδες συμπληρώνουν τις 1.200 μονάδες νέας παραγωγής, καλύπτοντας ζήτηση 1.600 μονάδων.

Η μικτή πολιτική δημιουργεί, αντίστοιχα, ένα απόθεμα 200 μονάδων. Στην Περίοδο 3, το απόθεμα αυτό, μαζί με παραγωγή 1.400 μονάδων, καλύπτει την ίδια ζήτηση. Έτσι, μειώνει στο μισό τόσο το μέγιστο απόθεμα στο τέλος περιόδου όσο και τη μέγιστη απαίτηση για πρόσθετη παραγωγή, σε σύγκριση με την αντίστοιχη αμιγή στρατηγική.

Ας υποθέσουμε τώρα ότι η διοίκηση επιτρέπει απόθεμα έως 200 μονάδες στο τέλος κάθε περιόδου και ότι η παραγωγή μπορεί να δώσει μόνο 200 επιπλέον μονάδες στην Περίοδο 3. Η επιλογή σταθερού ρυθμού παραγωγής υπερβαίνει το όριο αποθέματος, ενώ η επιλογή προσαρμογής της παραγωγής στη ζήτηση υπερβαίνει το όριο πρόσθετης δυναμικότητας. Στο συγκεκριμένο μοντέλο, η μικτή επιλογή τηρεί και τα δύο όρια.

Αυτό την καθιστά εφικτή επιλογή, όχι αποδεδειγμένα τη βέλτιστη από άποψη κόστους. Χρειάζεται ακόμη να κοστολογήσετε τις εναλλακτικές και να ελέγξετε το πραγματικό μείγμα προϊόντων και τον χρονισμό της παραγωγής και της ζήτησης. Αν η αιχμή δεν εμφανιστεί, ακόμη και η μικτή πολιτική ενέχει κίνδυνο πλεονάζοντος αποθέματος. Αν η ζήτηση εκδηλωθεί νωρίς στην Περίοδο 3, η πρόσθετη παραγωγή πρέπει να είναι έτοιμη εγκαίρως.

Πώς να επιλέξετε μια εφαρμόσιμη πολιτική

Ξεκινήστε με ενιαία και συνεπή στοιχεία αναφοράς για τη ζήτηση και τα αποθέματα. Συμφωνήστε τις οριστικές παραγγελίες με το υπόλοιπο της πρόβλεψης, ώστε η ίδια απαίτηση να μη μετρηθεί δύο φορές. Καταγράψτε το αξιοποιήσιμο αρχικό απόθεμα, τις υφιστάμενες δεσμεύσεις παραγωγής και το απόθεμα ή τις ανεκτέλεστες παραγγελίες που είστε διατεθειμένοι να δεχτείτε στο τέλος της περιόδου.

Στη συνέχεια, συγκρίνετε εφικτές εναλλακτικές λύσεις και όχι απλώς τρία σύνολα αριθμών που φαίνονται ελκυστικά:

1. Καθορίστε πρώτα τα όρια. Ελέγξτε τη διάρκεια ζωής των προϊόντων, τις δυνατότητες αποθήκευσης, το κεφάλαιο κίνησης, τις εγκεκριμένες υπερωρίες, τις διαθέσιμες δεξιότητες, τα lead time των προμηθευτών και την ανοχή των πελατών στην αναμονή. Αποκλείστε επιλογές που βασίζονται σε πόρους τους οποίους δεν μπορείτε να εξασφαλίσετε.

2. Συγκρίνετε το σύνολο του σχετικού κόστους. Συμπεριλάβετε την κανονική παραγωγή, τον αμειβόμενο χρόνο αδράνειας, τις υπερωρίες, το κόστος διατήρησης αποθέματος, τις προσλήψεις ή την εκπαίδευση, την υπεργολαβία και τυχόν αποδεκτές συνέπειες από καθυστερημένες παραδόσεις. Χρησιμοποιήστε την ίδια βάση κοστολόγησης για όλες τις επιλογές· μην υπολογίζετε δύο φορές τις βασικές αποδοχές όταν περιλαμβάνονται ήδη στην αμοιβή της υπερωρίας.

3. Δοκιμάστε ένα διαφορετικό σενάριο ζήτησης. Εξετάστε τι θα συμβεί αν η αιχμή είναι χαμηλότερη, υψηλότερη ή εμφανιστεί νωρίτερα. Ένα πλάνο που κοστίζει λίγο λιγότερο με βάση μία πρόβλεψη μπορεί, αν αλλάξει η ζήτηση, να αφήσει πολύ περισσότερο απούλητο απόθεμα ή ένα μη διαχειρίσιμο έλλειμμα δυναμικότητας.

4. Εγκρίνετε ενέργειες, όχι μόνο ποσότητες. Ορίστε ποιος θα εξασφαλίσει την πρόσθετη βάρδια, θα αγοράσει τα υλικά ή θα δεσμεύσει δυναμικότητα στον προμηθευτή, καθώς και μέχρι πότε. Επανεξετάζετε το πλάνο με βάση την πραγματική ζήτηση και παραγωγή, έχοντας σαφή κριτήρια για το πότε πρέπει να αλλάξει.

Στην παραγωγή κατά παραγγελία, το χρήσιμο συγκεντρωτικό μέγεθος μπορεί να είναι ο φόρτος εργασίας και οι ανεκτέλεστες παραγγελίες, αντί για το απόθεμα έτοιμων προϊόντων. Μπορείτε να προγραμματίσετε τη δυναμικότητα πριν γνωρίζετε κάθε τελικό είδος, αλλά δεν μπορείτε να παράγετε εκ των προτέρων προϊόντα ειδικά για έναν πελάτη όταν οι απαιτήσεις τους παραμένουν άγνωστες.

Επιλέξτε την εφαρμόσιμη λύση με το χαμηλότερο κόστος, η οποία ανταποκρίνεται στις δεσμεύσεις σας προς τους πελάτες και στην ανοχή σας στον κίνδυνο. Έπειτα, ελέγξτε αν οι εργασίες μπορούν να εκτελεστούν με τη σειρά που απαιτούν αυτές οι δεσμεύσεις.

Μετατρέψτε την επιλεγμένη πολιτική σε προγραμματισμένες εργασίες με το SkyPlanner

Στο παράδειγμα της μικτής πολιτικής απαιτούνται 200 επιπλέον μονάδες στην Περίοδο 3. Ο αριθμός αυτός αποκτά πρακτική αξία μόνο όταν η πρόσθετη παραγωγή μπορεί να περάσει από τα απαιτούμενα στάδια στο εργοστάσιο. Οι περισσότερες ώρες μηχανουργικής κατεργασίας δεν βοηθούν αν το φινίρισμα λειτουργεί ήδη σε πλήρη δυναμικότητα ή αν τα υλικά φτάσουν αφού περάσει το αναγκαίο χρονικό περιθώριο παραγωγής.

Χρησιμοποιήστε το SkyPlanner APS για να συνδέσετε την εγκεκριμένη πολιτική παραγωγής με αυτές τις εργασίες. Διατηρήστε την πρόβλεψη ζήτησης και τις αποφάσεις για αποθέματα και δυναμικότητα ανά οικογένεια προϊόντων στη δική σας διαδικασία προγραμματισμού και δώστε στο SkyPlanner τις εντολές παραγωγής που τις υλοποιούν. Έτσι περνάτε στο στάδιο του χρονοπρογραμματισμού· δεν μετατρέπεται αυτόματα η πρόβλεψη μιας οικογένειας προϊόντων σε εντολές.

Τα στάδια παραγωγής κάθε προϊόντος, οι διάρκειες, οι κατάλληλοι σταθμοί εργασίας, τα υλικά και οι πίνακες υλικών ρυθμίζονται μία φορά. Κάθε γραμμή παραγγελίας κληρονομεί το φασεολόγιο του προϊόντος της, ενώ η ποσότητα και η ημερομηνία παράδοσής της καθορίζουν τη νέα απαίτηση. Το Arcturus χρονοπρογραμματίζει τις παραγγελίες από κοινού, ώστε η αιχμή μιας οικογένειας προϊόντων να μην εξετάζεται απομονωμένα από τις υπόλοιπες εργασίες που διεκδικούν τους ίδιους πόρους.

Για τη μικτή πολιτική, αποτυπώστε τον εγκεκριμένο πρόσθετο χρόνο εργασίας στις αντίστοιχες βάρδιες και στη διαθεσιμότητα των χειριστών, μαζί με τις υπάρχουσες παραγγελίες. Όταν είναι ενεργοποιημένος ο χρονοπρογραμματισμός που λαμβάνει υπόψη τα υλικά, η καταγεγραμμένη διαθεσιμότητά τους επηρεάζει επίσης το πότε μπορεί να ξεκινήσει μια εργασία. Επανυπολογίστε το πρόγραμμα και παρακολουθήστε τις εργασίες που προκύπτουν στο χρονοδιάγραμμα Gantt.

Στη συνέχεια, μπορείτε να εξετάσετε το ερώτημα στο οποίο δεν απαντά ο συγκεντρωτικός πίνακας: ολοκληρώνονται τα περιβλήματα όταν χρειάζεται και τι συμβαίνει με τις υπόλοιπες παραγγελίες; Αν κάποιος περιορισμός εμποδίζει την επίτευξη του στόχου, αποφασίστε αν θα αλλάξετε προτεραιότητες, θα διαθέσετε διαφορετική δυναμικότητα ή θα αναθεωρήσετε τη δέσμευση παραγωγής. Το Arcturus αναλαμβάνει τους υπολογισμούς του χρονοπρογραμματισμού, ενώ εσείς διατηρείτε τον έλεγχο αυτών των αποφάσεων.

Το SkyPlanner διασυνδέεται με οποιοδήποτε ERP ή MES μέσω του ανοιχτού REST API του. Μπορείτε να διατηρήσετε το υφιστάμενο επιχειρησιακό σας σύστημα, ενώ το SkyPlanner μειώνει τις χειροκίνητες ενέργειες που απαιτούνται για να ενταχθούν οι εγκεκριμένες ποσότητες στην παραγωγή και να προσαρμόζεται το χρονοδιάγραμμα όταν αλλάζουν οι συνθήκες.

Τι άλλαξε στη Fredman Operations χάρη στη σαφή εικόνα ανά βάρδια

Η Fredman Operations, φινλανδική εταιρεία παραγωγής ειδών κουζίνας και συσκευασίας, χρειαζόταν σαφέστερη εικόνα της δυναμικότητας ανά βάρδια, καθώς αυξάνονταν οι όγκοι παραγγελιών. Προηγουμένως, οι κάρτες εργασίας μεταφέρονταν χειροκίνητα μεταξύ συστημάτων και ο υπεύθυνος προγραμματισμού έθετε προτεραιότητες στις εργασίες χωρίς ακριβή εικόνα της διαθεσιμότητας των μηχανών.

Με την υλοποίηση του SkyPlanner συνδέθηκαν τα L7 και LTR και συγκεντρώθηκαν σε κοινή προβολή Gantt οι μηχανές, η ελεύθερη και δεσμευμένη δυναμικότητα και η πρόοδος των εργασιών. Η Fredman αναφέρει μικρότερη ανάγκη για υπερωρίες και ταχύτερη ανταπόκριση στις αλλαγές του χρονοδιαγράμματος.

Αυτή η σαφής εικόνα δίνει στην παραγωγή πιο στέρεη βάση για την αντιμετώπιση μιας αιχμής ζήτησης: εξετάστε μαζί τον φόρτο εργασίας και τη δυναμικότητα, πριν θεωρήσετε ότι οι περισσότερες υπερωρίες είναι η μόνη λύση.

Εντάξτε την επόμενη αιχμή ζήτησης στο πλάνο σας

Πριν εγκρίνετε τον επόμενο εποχικό στόχο, αναρωτηθείτε πώς θα απορροφηθεί η διακύμανση. Αν η απάντηση είναι με απόθεμα, ελέγξτε αν αξίζει να παραχθούν τα προϊόντα νωρίτερα. Αν είναι με πρόσθετη δυναμικότητα, εξασφαλίστε το προσωπικό και τους πόρους. Αν είναι και με τα δύο, ορίστε με σαφήνεια τα όρια.

Στη συνέχεια, χρησιμοποιήστε το SkyPlanner για να συνδέσετε αυτές τις αποφάσεις με τις παραγγελίες που πρέπει να ολοκληρώσει η ομάδα σας. Κλείστε μια παρουσίαση, έχοντας μαζί σας το προφίλ ζήτησης μιας οικογένειας προϊόντων, τις εγκεκριμένες ποσότητες παραγωγής και τις βάρδιες που προβλέπονται για την υλοποίησή τους. Έτσι θα έχετε μια συγκεκριμένη βάση για να δείτε πώς το Arcturus και το χρονοδιάγραμμα Gantt μπορούν να μειώσουν την εργασία που απαιτείται από το μηνιαίο πλάνο μέχρι την εκτέλεση στο εργοστάσιο. Αν θέλετε πρώτα να εξερευνήσετε τη ροή χρονοπρογραμματισμού, ξεκινήστε μια δοκιμή με δεδομένα επίδειξης.